Lata zastoju
RCF TTS28A erp systemy W mieście szybko powstających, ogromnych fortun kwitły równocześnie bezprawie i demoralizacja. Ciemna strona Szanghaju rodziła bunt - w 1921 r. założono tu Komunistyczną Partię Chin (KPCh), a w 1927 r. wybuchło powstanie robotnicze, kierowane przez Czou Enlaja. W latach 1937-45, podczas okupacji japońskiej, zginęły tysiące mieszkańców. Zwycięskie zakończenie w 1949 r. wojny domowej przez KPCh Mao Tse-tunga ostatecznie zlikwidowało europejskie koncesje w Szanghaju i otworzyło nowy rozdział w jego dziejach. Komunistyczne Chiny opowiedziały się za izolacjonizmem, zarówno w polityce, jak i gospodarce, co było ciosem dla portowego miasta o bogatych tradycjach współpracy z zagranicą. Tu od publikacji w miejscowej gazecie artykuł Mao Tse-tunga rozpoczęła się w 1966 r. chińska rewolucja kulturalna i podjęła działalność jedna z pierwszych w ChRL komun ludowych. Jednak ogromne znaczenie Szanghaju dla gospodarki Chin i miejscowy pragmatyzm tym razem przeważyły szalę - z polecenia władz komunę po kilku miesiącach rozpędzono, nie dopuszczając do destrukcji ekonomicznej miasta. Nie uniknęło ono, niestety, skutków wielu innych złych decyzji podjętych w ramach rewolucji kulturalnej, np. przesiedleń ludności z miast do komun wiejskich. Szanghaj pozostał nadal przemysłowym i handlowym centrum Chin, mimo że jego udział w wartości produkcji przemysłowej spadł z 33 do 20%. Nowy etap rozwoju miasta otworzyła dopiero realizacja od połowy lat 80. chińskiej reformy gospodarczej.